Posted by on 1 sierpnia 2018

Żadna kwestia nie zdominowała debaty na temat reformy systemu opieki zdrowotnej ani tego, czy rząd USA powinien oferować plan ubezpieczeń zdrowotnych, aby konkurować z prywatnymi ubezpieczycielami – tak zwaną opcję publiczną. Kongres omówił dwa podejścia do opcji publicznej, z których jeden miałby dostawcę płatnego planu publicznego po stawkach zbliżonych do stawek Medicare (generalnie znacznie poniżej stawek prywatnych ubezpieczycieli). Opozycja ze strony ubezpieczycieli, dostawców i społeczności biznesowej, a także obawy, że taka struktura płatności doprowadzi do powstania systemu jednego płatnika, wypchnęła tę solidną opcję publiczną ze stołu. Zamiast tego, zarówno rachunek House a, jak i prawdopodobnie ostateczny projekt Senatu, wezwą do publicznego planu negocjowania stawek z dostawcami. Nie ma wielu powodów, aby oczekiwać, że taki plan przyniesie znaczną, jeśli w ogóle, konkurencję na rynku, ponieważ przewidywany poziom rejestracji dałby planowi publicznemu mniejszy wpływ na negocjacje niż prywatni ubezpieczyciele, którzy mogliby się pochwalić znacznie większą liczbą zarejestrowanych. Oczywiście, niezależnie od tego, jaka decyzja zostanie podjęta w sprawie opcji publicznej, jest ona znacznie mniej ważna niż decyzje dotyczące poziomu subsydiów na rozszerzenie zasięgu, a także szczegóły reformy regulacyjnej indywidualnego rynku ubezpieczeń (w tym egzekwowania poszczególnych uprawnień), reformy system realizacji i finansowanie reformy. Pomimo całej rozpraszającej retoryki na temat opcji publicznej, kongresowe rozważania na temat reform okazały się być bliskie kulminacji, dopóki przywódca większości senackiej Harry Reid (D-NV) nie zasygnalizował ostatnio, że Senat może nie głosować nad ustawą do przyszłego roku. Na początku listopada cała Izba uchwaliła projekt ustawy reformatorskiej, podczas gdy przywódcy Senatu podobno połączyli dwa projekty ustaw w jedną propozycję. Chociaż szczegóły połączonej ustawy senackiej nie były jeszcze publiczne, propozycje Izby i Senatu mogą być zasadniczo podobne, ale różnić się ważnymi szczegółami. Każda z nich będzie składać się z czterech głównych elementów: zwiększenia liczby osób posiadających ubezpieczenie, reformy rynku ubezpieczeń indywidualnych i małych grup w celu zapewnienia większej liczby osób przystępnych cenowo opcji, wprowadzenia zmian w systemie opieki zdrowotnej w celu zachęcenia do opieki o wysokiej wartości i spowolnienia opieki. stopa wzrostu kosztów oraz podwyżki podatków i redukcja wydatków w celu sfinansowania reformy.
Propozycje te były zgodne z podejściem Massachusetts do poszerzania zasięgu – mieszanki dodatku kwalifikacyjnego Medicaid dla osób o najniższych dochodach i dotacji na zakup ubezpieczenia dla osób o nieco wyższych dochodach. Ekspansja Medicaid miałaby największy wpływ na osoby o niskich dochodach, takie jak młodzi dorośli i osoby w podeszłym wieku, którzy nie kwalifikują się dziś do Medicaid, ponieważ nie mają dzieci na utrzymaniu ani niepełnosprawności. Rząd federalny sfinansowałby znacznie większą część kosztów dla nowo kwalifikujących się, niż na obecnie kwalifikujących się, ale stany, przytłoczone istniejącymi obowiązkami fiskalnymi dla Medicaid, opierają się. Subwencje na ubezpieczenie prywatne byłyby świadczone na zasadzie ruchomej, ale rachunek Senatu będzie prawdopodobnie mniej hojny niż rachunek House a. A chęć utrzymania kosztów reformy doprowadziła do pytań o to, czy ubezpieczenie rzeczywiście będzie dostępne dla osób, które są ukierunkowane na pomoc.
Oba wnioski zmieniłyby regulację rynków ubezpieczeń indywidualnych i małych grup, a Izba faworyzowała wymianę ubezpieczeń społecznych, a Senat prawdopodobnie wspierałby wymianę państwową, w której przynajmniej Amerykanie otrzymujący subsydia musieliby kupić ubezpieczenie
[patrz też: peeling chemiczny warszawa, usg dopplera cena, protezy szkieletowe acetalowe ]

Powiązane tematy z artykułem: peeling chemiczny warszawa protezy szkieletowe acetalowe usg dopplera cena

Posted by on 1 sierpnia 2018

Żadna kwestia nie zdominowała debaty na temat reformy systemu opieki zdrowotnej ani tego, czy rząd USA powinien oferować plan ubezpieczeń zdrowotnych, aby konkurować z prywatnymi ubezpieczycielami – tak zwaną opcję publiczną. Kongres omówił dwa podejścia do opcji publicznej, z których jeden miałby dostawcę płatnego planu publicznego po stawkach zbliżonych do stawek Medicare (generalnie znacznie poniżej stawek prywatnych ubezpieczycieli). Opozycja ze strony ubezpieczycieli, dostawców i społeczności biznesowej, a także obawy, że taka struktura płatności doprowadzi do powstania systemu jednego płatnika, wypchnęła tę solidną opcję publiczną ze stołu. Zamiast tego, zarówno rachunek House a, jak i prawdopodobnie ostateczny projekt Senatu, wezwą do publicznego planu negocjowania stawek z dostawcami. Nie ma wielu powodów, aby oczekiwać, że taki plan przyniesie znaczną, jeśli w ogóle, konkurencję na rynku, ponieważ przewidywany poziom rejestracji dałby planowi publicznemu mniejszy wpływ na negocjacje niż prywatni ubezpieczyciele, którzy mogliby się pochwalić znacznie większą liczbą zarejestrowanych. Oczywiście, niezależnie od tego, jaka decyzja zostanie podjęta w sprawie opcji publicznej, jest ona znacznie mniej ważna niż decyzje dotyczące poziomu subsydiów na rozszerzenie zasięgu, a także szczegóły reformy regulacyjnej indywidualnego rynku ubezpieczeń (w tym egzekwowania poszczególnych uprawnień), reformy system realizacji i finansowanie reformy. Pomimo całej rozpraszającej retoryki na temat opcji publicznej, kongresowe rozważania na temat reform okazały się być bliskie kulminacji, dopóki przywódca większości senackiej Harry Reid (D-NV) nie zasygnalizował ostatnio, że Senat może nie głosować nad ustawą do przyszłego roku. Na początku listopada cała Izba uchwaliła projekt ustawy reformatorskiej, podczas gdy przywódcy Senatu podobno połączyli dwa projekty ustaw w jedną propozycję. Chociaż szczegóły połączonej ustawy senackiej nie były jeszcze publiczne, propozycje Izby i Senatu mogą być zasadniczo podobne, ale różnić się ważnymi szczegółami. Każda z nich będzie składać się z czterech głównych elementów: zwiększenia liczby osób posiadających ubezpieczenie, reformy rynku ubezpieczeń indywidualnych i małych grup w celu zapewnienia większej liczby osób przystępnych cenowo opcji, wprowadzenia zmian w systemie opieki zdrowotnej w celu zachęcenia do opieki o wysokiej wartości i spowolnienia opieki. stopa wzrostu kosztów oraz podwyżki podatków i redukcja wydatków w celu sfinansowania reformy.
Propozycje te były zgodne z podejściem Massachusetts do poszerzania zasięgu – mieszanki dodatku kwalifikacyjnego Medicaid dla osób o najniższych dochodach i dotacji na zakup ubezpieczenia dla osób o nieco wyższych dochodach. Ekspansja Medicaid miałaby największy wpływ na osoby o niskich dochodach, takie jak młodzi dorośli i osoby w podeszłym wieku, którzy nie kwalifikują się dziś do Medicaid, ponieważ nie mają dzieci na utrzymaniu ani niepełnosprawności. Rząd federalny sfinansowałby znacznie większą część kosztów dla nowo kwalifikujących się, niż na obecnie kwalifikujących się, ale stany, przytłoczone istniejącymi obowiązkami fiskalnymi dla Medicaid, opierają się. Subwencje na ubezpieczenie prywatne byłyby świadczone na zasadzie ruchomej, ale rachunek Senatu będzie prawdopodobnie mniej hojny niż rachunek House a. A chęć utrzymania kosztów reformy doprowadziła do pytań o to, czy ubezpieczenie rzeczywiście będzie dostępne dla osób, które są ukierunkowane na pomoc.
Oba wnioski zmieniłyby regulację rynków ubezpieczeń indywidualnych i małych grup, a Izba faworyzowała wymianę ubezpieczeń społecznych, a Senat prawdopodobnie wspierałby wymianę państwową, w której przynajmniej Amerykanie otrzymujący subsydia musieliby kupić ubezpieczenie
[patrz też: peeling chemiczny warszawa, usg dopplera cena, protezy szkieletowe acetalowe ]

Powiązane tematy z artykułem: peeling chemiczny warszawa protezy szkieletowe acetalowe usg dopplera cena